Υλικά:
2 κιλά γλυκιά μυζήθρα
1 κοφτή κουταλιά αλάτι
1-2 αμπελόφυλλα
1 κουταλιά ελαιόλαδο
Επί το έργον:
Ζυμώνουμε σε μπολ το νωπό ανθότυρο (γλυκομυζήθρα) και αλατίζουμε την κρέμα που προκύπτει.
Σκεπάζουμε το μπολ. Τις επόμενες 4-5 μέρες, ζυμώνουμε ξανά , μια φορά κάθε μέρα.
Εμφανίζεται λίγο υγρό που ξανααπορροφάται με το ζύμωμα
Την επόμενη μέρα βάζουμε σε βάζο τη μυζήθρα μας και την πιέζουμε όσο καλύτερα γίνεται να μη μείνουν κενά στη μάζα της.
Αφήνουμε 2-3 δάκτυλα κενό.
Λαδώνουμε τα αμπελόφυλλα (αφού τα πλύνουμε και τα στεγνώσουμε αν είναι φρέσκα) και σκεπάζουμε μ’ αυτά τη μυζήθρα.
Δένουμε μια βαμβακερή πετσέτα σφικτά στο στόμιο του βάζου
και το αναποδογυρίζουμε πάνω σε πανί ή σε χαρτί κουζίνας.
Τον αφήνουμε σε δροσερό μέρος και περιμένουμε….
Παρατηρήσεις:
1)Όταν θα ανοίξω την ξινομυζήθρα μου θα συμπληρωθεί η ανάρτηση. Ελπίζω να πετύχει γιατί ακόμη και οι πιο έμπειροι παίρνουν ένα ρίσκο με την ξινομυζήθρα! Κάθε κουρούπι μπορεί να είναι και άλλης γεύσης!
2)Επειδή περίσσεψε μια μικρή ποσότητα από την κρέμα (δεν χωρούσε στο βάζο μου), τη δοκιμάσαμε σαν τυρί κρέμα. Ήταν υπέροχη! Θυμίζει ξύγαλο (για όσους το γνωρίζουν…).Αξίζει λοιπόν ακόμη κι αν δεν φτιάξουμε παραδοσιακή ξινομυζήθρα να φτιάξουμε λίγη από αυτή την υπέροχη αλοιφή!
3)Για να είμαι ακόμη πιο σίγουρη, αποστείρωσα το βάζο που έβαλα την ξινομυζήθρα μου. Στο φούρνο έβαλα και το πετσετάκι που το σκέπασα. Τα άφησα να κρυώσουν και τα δυο πριν τα χρησιμοποιήσω . Το αναποδογύρισμα του βάζου έγινε σε ένα μπολ αρκετά μεγαλύτερο από το στόμιό του, μέσα στο οποίο έχω στρώσει μπόλικο χαρτί κουζίνας.
4)Οι ξινομυζήθρες φτιαχνότανε παλιά με αυτό τον τρόπο. Αν ο βοσκός δεν ήταν νοικοκύρης στην ξινομυζήθρα αναπτυσσότανε διάφοροι οργανισμοί… Γι αυτό και η κυρία Α. καμάρωσε τόσο για την νοικοκυροσύνη του πατέρα της. Επίσης πολλές φορές η παραδοσιακή ξινομυζήθρα ήταν αψιά και άφηνε ένα κάψιμο στον ουρανίσκο. Αυτό δεν ήταν κατ’ ανάγκη κακό αλλά δεν την προτιμούσαμε σε γλυκίσματα. Τώρα σπάνια βρίσκουμε ξινομυζήθρα φτιαγμένη με τον παλιό τρόπο και τόσο ώριμη. Συνήθως αναμειγνύουν γάλα με γιαούρτι και αφήνουν να ξινίσει όλο το μείγμα. Το αλατίζουν και το στραγγίζουν και έτσι κάπως προκύπτει η σύγχρονη ξινομυζήθρα. Για να καταλήξουμε σε ξινομυζήθρα μαζικής παραγωγής, καλό είναι να δοκιμάζουμε από πολλούς παραγωγούς για να δούμε τίνος ταιριάζει στη γεύση μας.
5)Στην Κρήτη θεωρούμε πολύ άσχημο να αναφερθούμε σε νεκρό χωρίς να πούμε μια φράση μακαρίας. Οπωσδήποτε θα πούμε ο συχωρεμένος , ο μακαρίτης, ο Θεός να του συχωρέσει κλπ… Επίσης σημειώνω την ερμηνεία των πιο δυσνόητων κρητικών λέξεων: Απόι= μετά, έχνη = ζώα, μελίτακας = μυρμήγκι, ξάσου = κάνε ότι νομίζεις , δικαίωμα σου, δική σου ευθύνη (μάλλον εξέλιξη της φράσης «στην εξουσία σου είναι). Λέμε και «ξάμου μένα» = δική μου ευθύνη, δικαίωμά μου.
Read more: Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους
Δημοσίευση σχολίου Blogger Facebook